Zbudowana z desek lipowych, pokryta naturalnym lnem za pomocą kleju zwierzęcego. Gesso pod malunek wykonane ze zmieszania kleju zwierzęcego oraz kredy szampańskiej. Malunek przy użyciu temper jajecznych ucieranych ręcznie na bazie naturalnych pigmentów, zabezpieczony szelakiem oraz pokostem lnianym. Wzór malunku na podstawie fresku w kościele Świętych Anargyrów w Kastorii.

Malunek na tarczy ( kolor czy też proste znaki simeia) wyróżniał żołnierza danej formacji wojskowej. Właśnie owe simeia można rozpoznać na tarczach świętych wojowników w Kastorii¹.

Genezę migdałowej formy tarczy można wiązać zarówno z Bizancjum, jak i z kręgiem łacińskiej kultury zachodniej. Ów typ tarczy półkolistej u góry, zaś ostro zakończonej u dołu - pojawia się w bizantyńskiej ikonografii wojskowej od XI wieku.

Zdjęcie rekonstrukcji
(Tarczę wykonał R. Wenta)

Kościół Świętych Anargyrów w Kastorii, ok. 1180 rok.

Imacz wykonany ze skóry bydlęcej, przybijany gwoździkami kutymi, sprzączka żelazna kuta, poduszeczka pod rękę wykonana z ręcznie tkanego lnu w środku zaś ręcznie formowany filc wełniany. Imacz wzorowany na przedstawieniach tarcz z zachodniego ramienia klasztoru Świętego Pantelejmona w Nerezi 1164 r.

Zdjęcie rekonstrukcji
(Tarczę wykonał R. Wenta)

Freski  w zachodnim ramieniu katolikonu klasztoru Świętego Pantelejmona w Nerezi, 1164rok.