Ypodimata¹. Szyte ręcznie lnianą nicą. Skóra bydlęca garbowana roślinnie, nacierana olejem lnianym. Na podstawie licznych przedstawień ikonograficznych i znalezisk archeologicznych z całego Bliskiego Wschodu.

Wysoki typ obuwia wywodził się już ze starożytności. Długie buty za kolano były na wyposażeniu bizantyńskiej konnicy. Jedno z potwierdzeń użycia wysokich butów (sięgających okolic kolan i podwijanych w czasie marszu) przez piechotę, można odnaleźć  w Pracepta militaria Nikefora Fokasa². Często  mogły posiadać drewnianą podeszwę³.

Zdjęcie rekonstrukcji.
(Buty wykonał Ł. Kostrzewski).

I. Ikona św. Teodora i i Dymitra, Ermitaż, XI/XII wiek.
II. Kronika Jana Skylitzesa, Muzeum Narodowe w Madrycie, XII/XIII wiek.
III. Św. Jerzy, fresk w kościele Panagia Forbiotissa w Asinou, XII/XIII wiek.

 ***

 Sandały. Odmiana serwuli. Rekonstrukcja wykonana na podstawie bogatej ikonografii z tego okresu a także zabytków archeologicznych z muzeum w Kairze (A), datowanych na okolice 1100 roku. Skóra bydlęca garbowana roślinnie, szyte ręcznie  rzemieniem pod kątem 45 stopni (jak w oryginalnych zabytkach), wzór rytowany.

W takim typie obuwia zwykle przedstawiani są prości ludzie, pasterze, ale również święci.

I. Klasztor Św. Pantelejmona, Ms 6 f.37r, XII wiek.
II. Kościół św. Jerzego w Kurbinowie, Prespa, 1191 rok.

Zdjęcie rekonstrukcji.

Zdjęcie znaleziska. (A)