Tunika I. W prostej formie, bez dekoracji. Wykonana z ręcznie tkanej bawełny o mocnym splocie, z nici ręcznie przędzionych,  barwiona w dużej ilości naturalnego indygo. Szyta w całości ręcznie. Zapięcie w postaci guza miedzianego (patrz opis poniżej).

Jako wzornictwo dla uproszczonego kroju i wykończenia dekoltu posłużyła nieliczna ikonografia(A),  a także zabytki m.in. jedwabna tunika/dalmatyka z warsztatów w Palermo (B) - prawdopodobnie II poł. XIIw. obecnie przechowywana w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu.

Zdjęcie rekonstrukcji.

Zdjęcie zabytku (B).

I. Codex Vatopedinus 602, koniec XII w., klasztor Vatopedi, Góra Athos 
II. Kościół Asinou, Cypr, 1105-06 rok. (A)

Guz miedziany jest rekonstrukcją na podstawie większości znalezisk z Tesalonik i okolic,¹ a także Bułgarii. Ze względu na technologię wytworzenia (lutowanie dwóch połówek) guz jest pusty w środku, nie jest to odlew.

Zdjęcie rekonstrukcji.
(Guz wykonany przez Noire)

Zdjęcie znaleziska.

***

Tunika II. Wykonana z ręcznie tkanego jedwabiu,  barwiona w dużej ilości naturalnego indygo. Szyta w całości ręcznie surową bawełnianą nicią barwioną również w indygo. Krój zaczerpnięty z koszuli/tuniki znajdującej się w Muzeum w Ontario i datowanej na 8-12 wiek. (C)

Wiązanie pod szyją jak i wykończenia rękawów stanowi dwukolorowa tkanina jedwabna, tkana ręcznie w "diament". Typ tego splotu  widoczny na licznej ikonografii oraz zabytkach archeologicznych.

Zdjęcie rekonstrukcji.

 Zdjęcie zabytku (C).

Fragment bizantyńskiej tkaniny jedwabnej dat. na 1000-1300rok.